Toffee's Blog - บล็อคของคน Happy ที่เปลี่ยนมาใช้DTACแล้ว

อะหุๆๆๆ เรื่องที่อัพก่อนหน้านี้เป็นเรื่องที่ตั้งใจว่าจะอัพตั้งแต่วันที่ 30 เมษา ทั้งที่พิมพ์เสร็จแล้ว แต่ด้วยความที่ว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวค่อยอัพแล้วกันๆ ไปๆมาๆก็ 8 พฤษภาพอดี เหอๆๆๆ

บล็อคมีกลิ่นตุๆกันเลยทีเดียว (ดองไว้นานเกิน < ^ 3 ^ >)

กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน

เรื่องที่จะเล่าเนี่ย มันเป็นแนวๆว่า เหตุเกิดเพราะขึ้นรถเมล์ แถมเพิ่งเกิดเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ขณะที่เรานั่งรถเมล์จะไปเรียนพิเศษ คือตอนที่เราขึ้นรถเนี่ย เราก็นั่งอยู่แถวที่สองถัดจากประตูรถไปทางด้านหลัง (รถเป็นรถครีมแดงของขสมก.อ่ะ ที่ประตูอยู่ตรงกลางรถ) คืออยากให้จินตนาการภาพนิดนึง เวลาขึ้นรถเมล์หันหน้าทางด้านหน้ารถ ทางด้านซ้ายมือจะมีที่นั่งแบบคู่ ทางขวาจะเป็นแบบเดี่ยว ตอนที่เราขึ้นเนี่ย มันก็มีเหลือแต่ที่นั่งคู่ ริมติดทางเดิน โอเค เราก็เข้าไปนั่ง

นั่งๆไปซักพัก เราก็เป็นพวกชอบหันไปดูรอบข้าง( จงตื่นตัวอยู่เสมอ เพื่อความปรอดภัย) พอหันไปก็ไม่มีอะไรมาก เพราะต่างคนต่างก็นั่งเงียบๆในที่ตัวเอง บ้างก็หลับ บ้างก็คุย แต่เผอิญเราตาเราก็ไปเจอะกับลุงคนหนึ่ง นั่งอยู่ที่นั่งถัดจากเราไปนิดนึง เยื้องไปทางด้านหลัง เราก็เห็นแกนั่งมองอะไรบางอย่างคล้ายๆกับเหรียญใหญ่ๆเหมือนเหรียญกษาปณ์อยู่ในกล่องที่บุผ้าสีเหลืองไว้ เราก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะเห็นแกนั่งดูๆ ส่องๆอยู่ เราก็หันกลับมา แต่เราก็แอบชำเลืองมองแก เพราะอยากรู้ว่าเหรียญอะไร ซักแป๊บ แกก็หยิบเหรียญที่ว่าเนี่ยขึ้นมา (เราก็คิดในใจ อ้อ! นี่มันจตุคามรามเทพนี่หว่า) เราก็อืมๆๆ สงสัยแกจะภูมิใจ

แกก็หยิบจตุคามทางมือซ้ายขึ้นมาส่อง ส่องซ้ายส่องขวา ส่วนอีกมือก็ถือกล่องไว้ เราก็เห็นแกแล้วก็ขำๆแล้วก็กลับมาสนใจทางต่อเพราะอีกไม่ไกลเราก็ต้องลงแล้ว แค่ติดไฟแดงอีกแค่อันเดียว แต่ทว่า ตอนนั้นเอง ตอนที่เราบังเอิญ (อันนี้บังเอิญจริงๆ) หันไปเห็นแกหลับ หลับไปแป๊บนึงแล้วก็ตื่นขึ้นมา ส่องอีกสองสามที แกก็หลับต่อ (หลับแบบเนียนๆอ่ะ ดูแทบไม่ออกว่าแกหลับ) ไอรอบแรกที่หลับอ่ะ เหรียญก็ยังอยู่ในมือซ้ายจับไว้แน่น แต่พอรอบสองอ่ะ แกเผลอคลายมือ (เพื่อนๆเดาได้แล้วใช่มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถูกต้องแล้ว) จตุคามกลิ้งแคร่กๆๆๆ ไปตามพื้น หล่นดังป๊องๆๆ ลงไปบันได อ่ะ เสียงสุดท้าย ก๊อง ดังสนั่นรถ เราคิดว่ามันน่าจะลงไปอยู่บันไดขั้นสุดท้ายพอดี

คิดดูดิ เสียงดังขนาดที่ว่า คนทั้งรถหันมาดูเป็นตาเดียวที่ลุง ประมาณว่าส่งกระแสจิตไปบอกแกกันทั้งคันว่า "ลุง จตุคามลุงมันกลิ้งไปแล้ว ลุง ลุงตื่นเหอะ" แต่ลุงแกก็ยังไม่ตื่น คิดดูดิ มือยังอยู่ท่าเดิมเลยน่ะ หลับสนิทมาก และแล้วคนทั้งคันก็เล่นสงครามจิตวิทยากัน ย้ากกกกก ลำแสงจิต ส่งสายตากันไปมา ประมาณว่า แกดิ แกนั่นแหล่ะ เฮ้ย แกดีกว่า อ้าก ในที่สุด ข้าน้อยก็พ่ายแพ้ แหะๆๆ เราน่ะด้วยความเป็นคนดี สงสารลุงแก เห็นแกท่าทางไม่ใช่คนมีฐานะ ถ้าจตุคามหายไปคงลำบาก เราก็เลยรวบรวมกำลังใจ เรียกแก "ลุงๆ ลุงค่ะ ลุง" เงียบคับพี่น้อง แกยังหลับสนิทอยู่ เราก็เรียกอีกครั้ง พอดีพี่ผู้ชายที่นั่งหลังลุงแก พี่แกเพิ่งจะรวบรวมกำลังใจได้มั้ง เลยช่วยเรียกแกให้ "ลุงๆ น้องเค้าเรียก" พี่แกก็ช่วยสะกิดให้ สุดท้ายแกก็ตื่น( เฮ้อ โล่งใจ โชคดีที่รถมันติดนาน) พอลุงแกตื่นขึ้นมาแกก็ยังไม่รู้ตัวว่าจตุคามกลิ้งไปแล้ว เราก็เลยบอกลุงแกว่า "ลุงค่ะ เหรียญลุงอ่ะค่ะ กลิ้งไปแล้ว" ลุงแกทำหน้างง แล้วแกก็เหมือนคนเพิ่งตื่น ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง พอพูดซ้ำอีกรอบ สงสัยพี่ที่อยู่หลังเราเค้าก็รวบรวมความกล้าได้เช่นกัน เลยช่วยบอกแกอีกที พอแกจับใจความได้ แกก็ดูมือแก อ้าว หายไปไหนแล้วอ่ะ เราก็เลยบอกแกว่า "กลิ้งไปที่บันไดแล้วค่ะ ตกลงไปตรงช่องทางขึ้น-ลงอ่ะค่ะ" แกก็ถาม อะไรน่ะ เราก็ทวนอีกรอบ แกก็ยังงงๆ พี่ข้างหลังเราเลยช่วยอีกแรง 555 ในที่สุด แกก็ลงไปตามหาจตุคามของแก แหะๆๆๆ โชคดีที่กลิ้งไปตกที่บันไดขั้นสุดท้าย ไปกลิ้งหลุดขอบประตูไป เหอๆๆ พอแกเก็บเสร็จแกก็เดินกลับมายิ้มๆ พอเห็นแกสบายใจแล้วเราค่อยโล่งอกหน่อย หึๆๆ พอเราจะลงลุงแกก็นั่งส่องอีกรอบ (เราคิดในใจ อ้าก ลุง เดี๋ยวก็ตกไปอีกหรอก หึๆคราวนี้จะมีใครช่วยลุงแกมั้ยเนี่ย)

***พอเราเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนๆพี่ๆฟัง พี่เค้าก็แซวว่า นี่ถ้าเราไม่ช่วยบอกลุงแก แล้วเกิดมันหายไป พอแกตื่นมา แกต้องคิดว่ามีคนขโมยจตุคามแกไปแน่ๆ หึๆๆ แล้วพี่เค้าก็แซวต่อว่า เออ

แล้วนี่ไม่ใช่ว่า เดี๋ยวลุงแกก็คิดว่า โอ้ อภินิหารจตุคามรามเทพ ท่านทรงดลบันดาลให้เด็กสาวคนนี้บอกแกว่าท่านตกไปแล้ว หรือไม่ก็โอ้ท่านไม่ต้องการจากแกไป ท่านต้องการอยู่กับลุงแก แกจะเป็นไงบ้างเนี่ย? เหอๆๆ

ขอเกาะกระแสหน่อย ช่วงนี้มาแรง วันก่อนได้forwardเมล์มา หึๆ ฮาๆน่ะ

(แนวมากๆ)

(เอาไปทำไม 2-16 GB)

(อันสุดท้ายเนี่ย เอ่อ รุ่นนี้เราต้องพกเลยน่ะนี่)

เราไม่เคยคิดที่จะลบหลู่หรือหยาบคายต่อท่านจตุคามเลย เพราะงั้น ถ้าใครไม่พอใจก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย เรานับถือในความศักดิสิทธิ์ของท่าน แต่ไม่ชอบพวกที่หลอกขายหรือทำปลอมหรอก เราต้องเชื่อด้วยใจ เพราะงั้น ขอโทษด้วยน่ะค่ะ เรื่องที่เล่าเนี่ยก็แค่ความฮาของลุงเท่านั้น (เข้าใจว่าแกก็แก่แล้ว แหะๆ)

อาหุๆ อ่านแล้วก็ช่วยเม้นท์ด้วยน่ะค่ะ