Toffee's Blog - บล็อคของคน Happy ที่เปลี่ยนมาใช้DTACแล้ว

เรื่องแรกเลยที่อยากจะเล่าวันนี้ จะเป็นการเยินยอ ยกย่อง สรรเสริญกันสุดๆ เพราะงั้นต้องทำใจ เรื่องวันนี้ก็คือ เรื่องของเพื่อนคนนึงของเรา เค้าชื่อ ปิง เรียนอยู่วิศวะคอมฯ ปิงเนี่ยก็เป็นเพื่อนเราสมัยม.ต้น ถึงแม้จะไม่ได้เรียนห้องเดียวกันมาก่อนเลยก็ตาม แต่เพราะเรียนอยู่ห้องติดกันตลอด(เราอยู่ห้องหนึ่ง ปิงอยู่ห้องสอง) ชอบคอมเหมือนๆกัน(ตอนนั้นยังชื่นชอบคอมฯ+เน็ตอยู่) เลยได้มีโอกาสคุยกันบ่อยๆ

พอเราย้ายบ้านมาอยู่กรุงเทพฯก็ไม่ค่อยได้คุยกัน (ไม่ได้ติดต่อกันเลยประมาณสองสามปี) แต่บังเอิญ ตอนที่เรารอผลแอดมิชชั่นอยู่ เราก็กลับไปสุราษฯ ไปเยี่ยมอาจารย์ เพื่อนๆ แล้วก็ได้เจอกันอีก ก็เลยมีโอกาสได้คุยกันอีก

ปิงเป็นคนนิสัยจะเงียบๆ มักอยู่ในกลุ่มผู้ชายตลอด เลยถูกหาว่าเป็นเกย์ แต่จริงๆแล้ว ปิงเป็นคนดีมากๆมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว(เป็นเกย์หรือไม่ อันนี้ไม่รู้ แต่เป็นสุภาพบุรุษมากมาย) เวลาเราและทุกคนมีปัญหาเรื่องคอมฯ เรื่องเรียน สามารถไปปรึกษาได้ทุกเมื่อ เค้าจะคอยช่วยตอบให้เสมอ

ตอนม.4 เราเรียนวิชาชีวะไม่รู้เรื่อง เค้าก็อุตส่าห์เอาชีทของเค้าไปซีรอกต์แล้วส่งมาให้เราที่กรุงเทพฯ ทำให้เรารู้สึกว่า เราช่างเป็นคนที่โชคดีจริงๆ ได้มีเพื่อนดีๆแบบนี้อยู่เสมอ

เล่าต่อ หลังจากที่เรากลับไปสุราษฯแล้วได้เจอกันอีก ก็เลยได้คุยกันอีก จนกระทั่งเข้ามหาวิทยาลัย ถึงแม้ว่าเค้าจะอยู่คนละคณะกับเรา เค้าก็ยังคอยช่วยเราเสมอ ไม่ว่าจะการบ้าน สอนแคล ฯลฯ

จนเมื่อวันก่อน ตอนลงจากสแตนด์กีฬาเฟรชชี่ ประมาณสิบโมง เราเอาของไปให้เค้า เสร็จปุ๊บเราก็กำลังจะกลับบ้าน เค้าก็ถามเราว่ากลับคนเดียวเหรอ เราก็บอก อืม เพราะบ้านอยู่ไม่ไกล แล้วก็ไม่มีรถที่กลับทางนี้ด้วย เค้าซึ่งเดินจะกลับหอกับเพื่อน ก็เลยบอกว่า เค้าจะเดินมาส่ง (คิดดูดิ ปกติ อิชั้นไม่เค๊ย ไม่เคยจะมีใครมาส่งที่บ้าน มีแต่ครูอาจารย์เวลาไปช่วยงานแล้วเค้าพามาส่งบ้าน แบบว่า นี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้)

เราก็บอกว่าไม่เป็นไร เพราะหอยูมันก็อยู่ใกล้สนามจุ๊บมาก แล้วถ้าไปส่งเราก็เหมือนกับว่ายิ่งทำให้เค้ากับเพื่อนกลับดึกเข้าไปอีก) เราก็เลยบอกว่า อย่าเลย เราเดินกลับได้ ไม่ต้องห่วง คราวก่อนเราก็กลับเอง

เพื่อนเราคนนี้ พูดขึ้นมาเลยว่า วิศวะเค้ามีกฎว่า ถ้าเพื่อนที่เป็นผู้หญิงกลับบ้านคนเดียว จะต้องไปส่ง (หู้ย ตอนนั้นคิดในใจ ทำไม วิทยาของเราไม่มีบ้างหล่ะนี่ แล้วไอผู้ชายที่มีอยู่นั้น... ก็ไม่ใช่ผู้ชาย ซะ60-70% หุๆๆๆ เศร้าใจ) เพื่อนเค้า(ชื่อปอนด์)ก็ช่วยปิงพูดว่า เนี่ย เดี๋ยวเค้าก็ไปเป็นเพื่อนด้วย ไม่ต้องคิดมาก คราวก่อนเพื่อนผู้หญิงกลับบ้าน ก็ไปส่งกันทั้งกองทัพเลยทีเดียว ดูดิ นี่เค้าเรียกว่า สุภาพบุรุษวิศวะอ่ะ

เอ่อ เราก็แบบว่า เอ้า อยากมาส่งก็มาเลย ขอบใจเหลือเกิน ไม่งั้นคงต้องเดินกลับไปคนเดียวแล้ว (แถวบ้านนี่ถึงแม้จะติดถนน แต่ว่า ถ้ากลับคนเดียวมันก็เปลี่ยว คือมันคงไม่จับเราไปหรอก กลมซะขนาดนี้ แต่คงจะเป็นแนวๆ ขู่เอาเงินซะมากกว่า แต่อิชั้นก็ไม่ค่อยจะมีสะตุ้ง สตางค์ซะเท่าไหร่ เพราะงั้น ก็ไม่น่าจะเป็นไร)

หลังจากนั้น เพื่อนเราก็เดินเป็นเพื่อนเราไปส่งที่แถวหน้าบ้านแล้วก็เดินกลับหอไป เป็นอันจบ ขอส่งเสริมการกระทำเช่นนี้ของเพื่อนเราเป็นอย่างมาก เพราะแสดงถึงความเป็นสุภาพบุรุษของผู้ชายอย่างยิ่ง ผู้ชายควรดูไว้เป็นแบบอย่างน่ะก๊ะ

ปล. เรื่องนึ้กรุณาอย่าคิดลึก เพราะยังไงปิงก็อายุน้อยกว่าเรา ครึ่งปีเลยทีเดียว + เค้าก็คงไม่ได้คิดไรมาก เพราะเป็นเพื่อนกันก็ต้องช่วยเหลือกัน แล้วยิ่งคณะเค้าส่วนใหญ่ก็จะสุภาพกับผู้หญิงมากๆ เพราะงั้นไม่แปลกที่จะเดินไปส่ง เกิดเค้าเข้ามาดูแล้วจะลำบากใจได้...หุๆๆ

เราเป็นพวกสวยเลือกได้อ่ะ คือเลือกที่จะไม่สวย เพราะตัวกลมซะ จะหาแฟนก็ยากยิ่งที่จะหาได้ ชีวิตตู ขึ้นคานกันเลยทีเดียว ( ถ้าใครต้องการคนตัวกลมๆ คุยเก่ง ร่าเริงเหมือนเราเป็นแฟน ติดต่อได้ที่ 08-6749-xxxx .....555)

Lab Bioเนื้อเยื่อ

เมื่อวานนี้มีแล็บไบโอ เรื่องเกี่ยวกับเนื้อเยื่อ เราก็นั่งเคลิ้มๆเลย ฟังไปก็แอ๊บง่วงไป ไม่ไหวแล้ว แต่ยังดี พอเริ่มจะง่วง อาจารย์ก็ให้ไปทำแล็บเลย คือเค้าจะให้ส่องกล้องจุลทรรศน์ดูพวกเนื้อเยื่อสัตว์ มีกบผ่าแล้วหนึ่งตัว(น่ากลัวมากกก ตามันมีเลือดไหลด้วยอ่ะ หุๆๆ แต่ก็อยากดู --แอ๊บซาดิสต์ เอ้ยไม่ใช่อยากรู้อยากเห็นเท่านั้นเองค่า หึๆๆ ผู้หญิงบอกว่ากลัวแต่มักจะแอบเอามือแง้มๆดูเสมอนั่นแหล่ะ 555)

สุดท้าย มีแล็บนึง เค้าให้เจอะเลือดออกมาดูว่า มีเม็ดเลือดเป็นไงบ้างอะไรทำนองนี้ ใครอยากเจอะก็เจอะ ไม่อยากก็ไม่เป็นไร

ด้วยความว่าเราอยากรู้อยากเห็นก็เลยลองเจอะดู อาจารย์เค้าก็มีเข็มให้อ่ะ เอาไว้เจอะ เราเจอะไปสามรอบ ไม่ไหลซักกะหยด อาจารย์เลยบอก เดี๋ยวครูเจอะให้ อาจารย์แกเอาเข็มจิ้มปึ๊กเข้าไป ฉัวะ(ขอเซ็นเซอร์) ไม่เป็นไรมาก แค่เลือดไหลซิบๆเท่านั้นเอง ก็เอาไปหยดไว้บนสไลด์แล้วเอาสไลด์อีกอันมาปาด แล้วก็เอาไปแช่สารละลายmethyl มั้ง แล้วก็เอาไปย้อมสี จะได้สีออกน้ำเงินม่วงๆ หุๆๆ

ไอตอนที่ดูนี่แหล่ะ ที่มันประหลาด คือเลือดเรามันดันมีเม็ดเลือดขาวเยอะกว่าปกตินิดหน่อย อีเพื่อนเราที่ดูมันก็บอกว่า แกเป็นโรคป่าวเนี่ย เราบอกเปล่าน้า.... คิดดูดิ ส่องไปเจอLymphocyte, Blood platelets,Basophils, Neutrophils (4-5คูทั้งนั้น ปกติเค้าบอกมีประมาณ3-5คู ของเรา 5 คูทั้งเพ),Monocyte แต่ยังหา Eosinophil ไม่เจอที เพราะต้องส่องดูทั้งหมดสไลด์ก่อน

ไอเราก็กลัวซิค่ะ ปกติเค้ามีเม็ดเลือดขาวเยอะกันที่ไหน เพื่อนเราที่ชื่อเอ็มกับจิ๋ว มันก็เอาแต่บอกว่า แกเป็นโรคแน่เลยอ่ะ อู้ย เอดส์ป่าวเนี่ย แล้วมันก็ไปยืนหัวเราะ อาจารย์ก็บอกไม่ต้องตกใจ สงสัยเธอเป็นหวัดเป็นอะไรมันก็เป็นไปได้ เสร็จอาจารย์แกก็เอาสไลด์เราไปเลย บอกว่าเอาไว้ให้รุ่นน้องดู หูยๆๆ เป็นอาจารย์ใหญ่ เอ้ยไม่ใช่ เป็นสไลด์ตัวอย่างไปเลย หุๆๆๆ

อยากจะบอกมากมายว่า เพื่อนเราที่เป็นผู้ชาย แต่มันใช่เพศชายรึเปล่าไม่รู้ มันน่าเกลียดมาก หันไปเจอะกบ ต๊กกะใจร้องว้ากแล้วหันกลับทันที พระเจ้าช่วยกล้วยทอด น่าเกลียดจริงๆ ตอนนั้นรู้สึกปลงในหัวใจมากว่า แมนจริงๆ!!!

แต่ไม่เพียงแค่นั้น ตอนเจอะเลือด ผู้ชายร้องเสียงดังมากกก ห้องแล็บมันใหญ่น่ะ แต่อีตานี่ดันร้อนจ้ากซะดังลั่นห้องเลยอ่ะ อยากจะบ้าตาย ผู้ชายวิทยา

ป.ล. คราวหน้าต้องทำแล็บผ่ากบ เพราะงั้นจะเอาเรื่องผ่ากบนี่แหล่ะมาเล่า ใครกลัวก็ไม่ต้องอ่าน 555 สรุปคนเขียนกลัวเองคับพี่น้อง

Tag She Says จากยัยพี่สาวตัวดี

เห็นแล้วใช่หรือไม่ เพราะงั้น หุๆๆๆ ทำใจน่ะค่ะเพื่อนๆ

ใครไม่เห็นสามารถใช้linkนี้แทนได้น่ะค่ะ shesays หุๆๆๆ

ข้อความถึงเพื่อนๆที่รัก

1. ปุ้กกี้ ชั้นเหงาอ่ะ ไม่ได้ฟังแกบ่น จู้จี้กับชั้นแล้วชั้นเหงาอ่ะ แล้วแกก็อย่าซีเรียสมากน่ะชั้นเป็นห่วงแก แกต้องสู้ๆเพื่ออนาคตที่ดีของเจ๊น่ะ

2. ซี ดีใจที่ตัวเองกลับมาจากอเมกาน่ะ ไว้เจอกันน่ะจ๊ะ

3. เหมี่ยว คิดถึงแกอ่ะ ถึงแม้แกจะอยู่มอ. ชั้นก็จะคิดถึงแกเสมอ เพราะความคิดถึงชั้นมันแปรผันตรงกับระยะทางอ่ะ

4. มุก ชั้นรู้ว่าแกคงไม่ได้อ่าน แต่อยากบอกว่าคิดถึงแกอ่ะ ไม่มีแกมาคอยแกล้งชั้นแล้ว ชั้นเหงาอ่ะ

5. ป่านกับหลี ชั้นรู้ว่าช่วงนี้ทั้งสองคนกำลังสนุกกับชีวิตมหาวิทยาลัย พวกเราเลยไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ชั้นก็ยังคิดถึงแกทั้งสองเสมอ

6. ปิง ขอโทษที่เอาชื่อนายมาเผยแพร่ในเว็บ แต่ถือว่าเราเอามาชื่อนายมาสรรเสริญยกย่องแล้วกัน เผื่อว่าใครชอบนาย เค้าจะได้ยิ่งชอบนายขึ้นไปอีกน่ะจ๊ะ (คิดในทางที่ดีน่ะ...หุๆๆ)

7. ปอนด์ เรารู้จักกับนายเพียงแค่ช่วงเวลาที่นายเดินมาส่งเราที่บ้านพร้อมปิง แต่นายยังอุตส่าห์จะมาติวให้เรากับเพื่อน ถือเป็นพระคุณต่อเรามาก เพราะงั้น ขอสรรเสริญเช่นกัน 555

สุดท้าย ถึงเพื่อนๆในกลุ่มเรา ไม่ว่าจะเป็นตาล ต้าร์ ทราย กิ๊บซี่ อ้าย แล้วคนอื่นๆที่คอยช่วยเหลือเรา เรารักพวกแกจริงๆ หุๆๆ รักนะ 24 ชั่วโมง