Toffee's Blog - บล็อคของคน Happy ที่เปลี่ยนมาใช้DTACแล้ว

ก่อนสอบ ไปหอกลางเฉพาะเสาร์อาทิตย์ 2 สัปดาห์ ช่วงใกล้สอบไปหอกลางทุกวัน เป็นเวลา2-3สัปดาห์ รู้สึกว่า รวมๆเวลาแล้ว มากกว่า 300ชั่วโมง หุๆๆ จะตาย
ตอนนั้นรู้สึกเหมือนหอกลางเป็นบ้าน อยู่ตั้งแต่เก้าโมงครึ่ง(เช้า) ถึง สิบเอ็ดโมง(กลางคืน) โอ้ว พระเจ้า เหนื่อยมากๆ สภาพร่างกายทรุดโทรม สามารถอ้วกออกมาเป็นแคลฯ ฟิฯ เคมีฯ และไบโอได้ แถมน้ำหนักลดไปสามกิโลได้ หุๆๆ (ถ้าจุฬาฯมีสอบบ่อยๆ เราคงผอมไปเลย)

กลับบ้านคนเดียวตอนสี่ ห้าทุ่ม เงียบก็เงียบ อารมณ์จุฬาฯตอนดึกๆอ่ะ เหมือนในหนังสยองขวัญ มืดๆ มีอยู่คืนนึง หมาหอน อ้ากกก หมาหอน หอนกันทุกตัว พอเราเดินออกมา ก็ได้ยินเสียงเครื่องดนตรีที่คณะครุฯ อ้ากกก อะไรนี่ น่ากลัว ห้าทุ่มแล้วยังมีคนเล่นดนตรีอยู่อีกเหรอ? เหนื่อยใจ กลัว แน่นอน ข้าพเจ้าก็ต้องใส่เกียร์หมาเดินกลับบ้านด้วยสถิติสี่คูณร้อย(เคยมีสถิติด้วยเรอะเรา) ไม่เคยเดินกลับบ้านเร็วเท่านี้มาก่อน

จากการคำนวณโดยกิ๊ฟท์ เพื่อนสาวผู้จะซิ่วนิติฯ ได้คำนวณไว้ว่า เราจะต้องเจอกับการสอบอย่างนี้(สำหรับคนที่ไม่ซิ่ว) เป็นจำนวน 19 ครั้ง 16 ครั้งคือสอบกลางภาคและปลายภาค อีกสามครั้งจาก summer(สยองต้องหวีด) แต่เราสงสัยว่า อาจารย์จุฬาฯจะรู้มั้ย ว่าความรู้ในหัวพวกเราตอนนี้มันเหมือนนมตรามะลิแล้ว(สโลแกนด์ " ใหม่ สด เสมอ") เพราะทุกเรื่องมันเหมือนเรื่องใหม่ไปหมด ไอที่สอบไปตอนกลางภาค ปลายภาคมันก็จำไม่ได้แล้ว มันเหมือนต้องทำเรื่องที่เราไม่เข้าใจให้มันเข้าใจยังไงยังงั้น

ข้อสอบที่ออกมาของอาจารย์ ก็ไม่รู้ไปขุดมาจากไหน ยากกกกกกกกก สุดๆๆ แล้วอาจารย์มีการบอกก่อนสอบว่า ออกนี่น่ะนักเรียน ออกนี่ด้วย นี่ก็สำคัญ นี่อีกๆ พอเข้าห้องสอบ ไหน ไหนล่ะ ไหนที่อาจารย์บอกว่านี่ออกล่ะ แล้วไหนที่อาจารย์บอกออกชัวร์ล่ะ อ้ากกกกกกก เพิ่งรู้สึกตัวในห้องสอบ ว่าโดนอาจารย์ต้ม โหดร้าย TT ~ TT

อยากจะรู้มากมายว่าใครเป็นคนจัดตารางสอบ แบบว่า เอาeng กับเคมีมาอยู่วันเดียวกัน เออ ฆ่ากันให้ตายไปเลยยังดีซะกว่า แล้วจันทร์ถึงศุกร์ก็สอบทุกวัน แถมยังสอบเช้าอีก เหอะๆๆ วิชาแบบยาก..ทั้งนั้น ยิ่งวิชาสุดท้าย แล็ปฟิสิกส์ อุตส่าห์เว้นให้อ่านสี่วัน(เหมือนจะได้อ่านเลย ไปดูผีชีวะกับเพื่อน+นอน+อ่านหนังสือ) ดันเป็นตัวที่ไม่หวังซะอีก เพราะเป็นตัวที่ตัดกับวิศวะ หึๆๆๆ วิทยาตัดกับวิศวะ วิทยาVS.วิศวะ มันก็ย่อมเป็นเรื่องธรรมดา ที่ผลออกมาย่อมจะเป็นวิศวะที่กอบโกย A กับ Bไปครอง ส่วนวิทยานะหรือ C D D+ หุๆๆ Fตกตายกันหมดเลยทีเดียว

ก่อนสอบแล็ปฟิฯ พี่ซาวน์(พี่บ้านอยู่วิศวะ ไม่รู้ปีไหนแล้วเหมือนกัน แต่เจอที่หอกลางทุกครั้งที่ไป) เฮียแกถามว่าสอบเหลือสอบวิชาอะไร เราก็บอกแล็ปฟิสิกส์ค่ะ พี่แกบอกทันที โอ๊ย..น้อง ไม่ยาก ไม่ต้องไปเครียดกับมัน A Bกันทั้งนั้น คู่แล็ปพี่ได้เอกัน พี่ได้แค่บีบวก เสียใจเหมือนกัน แต่ก็ดีแล้ว ชิวๆ โหะๆๆๆๆ ตอนนั้นคิดในใจ อ่ะแน่นอน ก็วิทยาเป็นฐานให้วิศวะเหยียบไง หุๆๆ เพราะรุ่นพี่+ออมสิน(เพื่อนในคณะที่เป็นเด็กซิ่ว เฮียแกซิ่วจากวิทยาmarineจุฬาฯ ไปวิทยาbioจุฬาฯ ฮามากๆๆ แล้วจะซิ่วเพื่อ? ตอบ เพราะย้ายภาคยากกว่าเอนท์ใหม่นั่นเอง) เอาหล่ะต่อๆ ออมสินก็บอกว่า ปีที่แล้วได้แค่ D+ แถมเพื่อนในภาค ใครได้ D ก็บุญแล้ว ฉะนั้นวิศวะจะต้องขอบใจพวกเราเหล่าวิทยา ที่พวกเรายอมเป็นฐาน ทำให้พวกนั้นได้เอได้บีกัน

เอาหล่ะ มาเรื่องชีวิตช่วงนี้บ้าง
ช่วงนี้เราเหมือนเจอเรื่องแปลกๆบ่อยๆ เป็นอะไรแบบจิตๆหน่อย เพราะ แถวบ้านเรา มีคนจรจัดมาเพ่นพ่าน พร้อมกับรอยเลือดเป็นกองๆหน้าบ้าน(ตอนแรก กองเลือดพวกนี้มันไม่ได้อยู่หน้าบ้านเราหรอก แต่หลังๆนี่มันลามมาถึงบ้านเรา) แม่เราตกใจมาก ไม่เคยเห็น แต่บังเอิญเราเคยเห็นบ้าง แต่ไม่รู้ว่าเลือดอะไร เราก็เลยไม่ได้ใส่ใจ แต่แม่เราจิ ดันมาพูดให้เรากลัวตามไปด้วย เพราะคิดว่าคุณลุงจรจัดคนนั้นเค้าโดนรถชนรึเปล่า หกล้มมั้ย เป็นอะไรรึเปล่า เราก็กลัวตามไปด้วย

โชคดีที่แม่ไปคุยกับลุงแถวบ้าน เค้าก็บอกว่า อ๋อ ไม่ใช่เลือดคน แต่เป็นเพราะคุณลุงจรจัดคนนั้น ชอบเอาเลือดหมูที่เป็นขวดๆไปราดตามถนน แกไม่ค่อยจะปกติเท่านั้นเอง อารมณ์เรา สงสัยมากกก คุณลุงแกทำไมไม่เก็บตังค์ไว้กินข้าว เอาตังค์ไปทำอะไรแบบนี้เพื่ออะไร??

เรื่องจิตๆเรื่องที่สอง เราชอบไปซื้อของที่sevenใกล้บ้าน ปกติก็ไม่มีอะไรหรอก แต่หลังๆมีพี่พนักงานร้านสองคน คนนึงตัวเตี้ยๆขาวหน่อย อีกคนตัวสูงๆ หน้าตาเหมือนเจย์โชว์อ่ะ คนตัวเตี้ยๆอ่ะ โอเคดี บริการดี คนที่หน้าเหมือนเจย์โชว์ก็ดีอยู่หรอก แต่แกเหมือนแปลกๆ ชอบเรียกเราว่าพี่ ทั้งที่หน้าตาแก่กว่าเราอีก แล้วก็ชอบโปรโมทของในร้าน ซื้อนี่แถมนี่ๆๆๆๆ อีกยาวยิบ แล้วเราก็ยิ้มๆ ไม่ซื้ออ่ะ จะเอาแค่ที่จ่ายตังค์ แกก็บอกว่า ไม่ซื้อเหรอครับ ใจแข็งจังน่ะ ทำอย่างนี้อยู่สองสามรอบ แล้วพอเราเข้าไปในร้านแกก็ชอบทักอยู่นั่นแหล่ะ วันนี้หน้าบูดจังน่ะ แล้วตอนจ่ายเงิน ก็ถามเราว่ามีสองบาทมั้ย เราก็กำลังยุ่งๆอยู่ หาของไม่ค่อยเจอ เลยบอกไปว่าไม่มี แต่พอคุ้ยไปคุ้ยมา บังเอิญเจอ แล้วพี่คนนี้ก็ดันรู้อีก พอเราเอาให้ เค้าก็บอกว่า แหม โกหกน่ะเนี่ย คนเรา เราสะอึกเลย เฮ้ย พนักงานเซเว่นมีแบบนี้ด้วยเรอะ หลังจากนั้นเราก็ไม่กล้าเข้าเซเว่นใกล้บ้านไปเลย หุๆๆๆ

เอาหล่ะ ไว้แค่นี้ก่อนแล้วกัน ไม่รู้จะเขียนเรื่องไรแล้ว หุๆๆ ขอทำใจในหลายๆเรื่องก่อนน่ะ

สุดท้าย ฝากโคลงไว้น่ะค่ะ พี่สาวเราเจอมา เก่าแล้ว หลายคนคงเคยอ่านไปแล้ว

โคลงสี่สุภาพ สอบตก

อาจารย์โปรดเกล้าเมตตา
ศิษย์กราบงามสามครา สิบครั้ง
หวังท่านพิจารณา เกรดใหม่
D และ F โปรดยั้ง หยุดยั้ง ยอมมือ

เราก็ผู้หนึ่งผู้ รักเรียน
อ่านอ่านแทบเอียน โอษฐ์อ้วก
สิบตลบสิฝึกเขียน จนคล่อง
พอสอบดั่งบ้าใบ หน้ามืด ตามัว

สุดกลัวตอบผิดแล้ว หรือเรา
ข้อสอบยากเกินเดา สุ่มได้
ไม่รู้แต่ท่านเอา ออกสอบ
แสนยากอยากร้องไห้ โหดเหี้ยมจริงๆ

อิงเกณฑ์อิงกลุ่มก้อน เป็นไร ไป่ฤา
D และ F สิจี้ใจ เจ็บแท้
A B และ C ไป ไหนหมด
สอบเสร็จต้องกลับแก้ สอบซ้ำสุดซวย

ขวยเขินเกินหยุดยั้ง ยืนยง
แปลกแปลกข้อสอบงง เรียบร้อย
ที่อ่านกลับมิตรง ที่ออก
ที่ออกสิลิ้นห้อย ใกล้ฆ่า ตัวตาย

ไหว้ล่ะอาจารย์ผู้ ใจดี
ก้มกราบสองอีกที อย่าร้อย
เหอะเหอะอย่าถึง C เลยแม่ นาพ่อ
ท้ายอาจไทร์เทอมท้าย สุดโง่ โดนไทร์

ใจจะวายโปรดจ้องเนตร ศิษย์ดู
นึกว่าช่วยลูกงู ตกน้ำ
หากได้ (แฮ่ แฮ่) ไก่อู อบอร่อย
มิได้อาจต้องช้ำ ชอกเนื้อ อาจารย์เสวย

โคลงสี่สุภาพ จากอาจารย์

ศิษย์เง่าอย่าเรียกร้อง เมตตา
ถึงกราบงามสามครา แทบเท้า
อย่าหวังเรื่องจะกา เกรดใหม่
D F เป็นของเจ้า อยู่แล้ว นะเออ

เธอหรือคือผู้ชอบ ขาดเรียน
ถึงจะอ่านจนเอียน โอษฐ์อ้า
ร้อยตลบฝึกเขียน ฤาคล่อง
พอสอบย่อมบ้าใบ้ มืดหน้า ตามัว

มีกลัวตอบผิดด้วย หรือเธอ
ข้อสอบหมูนะเออ บอกให้
ตรงตัวอย่างจังเบอร์ เลยพ่อ
เคยอ่านบ้างหรือไม่ บอกไว้ จริงจริง

อิงเกณฑ์กลุ่มไป่สู้ อิงกู
D F ของชอบครู จึ่งให้
A B และ C กู กักเก็บ
สอบเสร็จพึงหวังได้ สอบซ้ำ แน่เลย

เหวยเหวยใยกล่าวอ้าง งุนงง
ข้อสอบครูออกตรง ทุกถ้อย
ไยอ่านมิเจาะจง ที่บอก
เจอเจอะจึ่งลิ้นห้อย แทบม้วย เท่งทึง

ถึงจะประหลกไหว้ ร้อยที
ขอว่าครูปราณี อย่าร้าย
อย่างมากจะให้ C อย่าบ่น
ถึงจะไทร์เทอมท้าย ช่วยได้ ยังไง

เห็นใจจึงจ้องเนตร ศิษย์ดู
เห็นว่าอาจเป็นงู กัดแว้ง
ถึงจะยกไก่อู มาล่อ
ท้ายสุดคงจะแกล้ง เจาะล้อรถครู