Toffee's Blog - บล็อคของคน Happy ที่เปลี่ยนมาใช้DTACแล้ว

หุๆๆๆ ในที่สุด หลังกลับมาจากภูกระดึงก็แล้ว เปิดเทอมก็แล้ว วันนี้ก็เพิ่งจะสำเนียกตัวซะทีว่าต้องอัพบล็อคเหอะ ยังไงก็ต้องอัพ เพราะมันเน่า+ร้างเต็มที สิริรวมเวลาที่ไม่ได้อัพก็แค่ 1 เดือนกับอีก 7 วันเอง 555 น่าเกลียดจริงๆชั้น * _ * เอาเหอะ แต่หลังจากอัพคราวนี้ คงต้องเว้นไปนานหน่อย อัพบ่อยเกินก็ไม่มีใครมาอ่าน.... ทุเรศตัวเองจริงๆ แต่ก็จะอัพ เพราะอยาก... ไม่ได้อัพเดี๋ยวจะลงแดงตายซะก่อน

ก็ไปค่ายคราวนี้ สรุปๆเลยแล้วกัน
1. ได้ความมันส์จากการเดินขึ้นภูฯ 5 กิโลเมตรกว่า + ลงภูฯอีก 5 กิโลเมตรกว่าเช่นกัน เหนื่อยมากกกกก แถมชันมากกก เพิ่งรู้ว่าภูกระดึงมันเหนื่อยยากขนาดนี้

2. ทำให้เข้าใจว่าทำไมคนถึงได้อยากพิชิตภูกระดึงกันนัก ก็เพราะมันยากแบบนี้นี่เอง เก็ทเลยอ่ะ(ใครยังไม่เคยไป ต้องไปพิสูจน์ให้ได้น่ะ คุ้มจริงๆ)

3. ได้แผลถลอกที่ขา(ใหญ่มากเหอะ)มา 1แผลหลังจากเดินไปน้ำตก

4. ได้รู้จักทาก....สัตว์ที่ตัวเล็กแต่กัดเจ็บเป็นบ้าเลย แถมกัดทีเลือดอาบเป็นทาง(ไปวันแรกก็เจอเลย)

5. ได้ฝึกร.ด.ในตัว เพราะได้เดินกลับที่พัก จากผาหล่มสักเกือบสิบกิโลเมตรในเวลาหนึ่งชั่วโมงกับอีกสี่สิบห้านาที

6. ได้ฝึกการใช้กล้อง การถ่ายภาพ รวมทั้งได้กล้องตัวใหม่ก่อนไปด้วย ที่รักเรา น้องเฉาก๊วย(ชื่อกล้องเรา)สุดที่ร้ากกกกกกกกกกกกก 555 (ดีใจๆ เอ่อ...ได้ข่าวตังค์ที่เก็บมาเกือบหมดในครั้งเดียว)

7. ได้กล้าม

8. เสียเงินไปเยอะมาก แต่คุ้มโครตๆๆๆ

9. ได้สูดอากาศที่บริสุทธิ์ ชนิดที่กรุงเทพฯหาไม่ได้แม้ในเกาะกลางถนน หรือสวนสาธารณะ

10. ได้พี่ๆ+เพื่อนๆต่างคณะอีกเป็นล้านนนนนนนน แถมได้รู้จักพี่ดวงพร(สุดยอดตำนานแห่งสถาปัติย์และหอวัง)ผู้เมตตาเรา ช่วยถือกระเป๋าให้เราขาขึ้นภูฯและนิกส์ผู้ช่วยหิ้วขากลับจากผาหล่มสัก เราทราบซึ้งใจมาก ชาตินี้จะไม่ลืมบุญคุณ(คราวหน้าก็มาช่วยหิ้วอีกน้าาาา)

11. ได้รู้ว่าทำไมกล้องcompact(กล้องธรรมดา) กับ กล้องD-SLRมันถึงได้ต่างกันนัก! เพราะSLRมันสุดยอด!!!

12. ได้ฝึกตนในที่หนาวสั่น ฝึกการดำรงชีวิตในที่ๆมืด+มีหมาป่า+มีทาก+มีกวางหน้าตาเหมือนหมา+มีสัตว์แปลกๆ+ไร้ซึ่งน้ำอุ่น(ไม่ใช่ไม่มี แต่บ้านที่เราพักดันเสีย บ้านอื่นไม่เสีย)+

13. ได้รู้ว่าโลกนี้ยังมีอะไรอีกมากที่เรายังไม่รู้ และไม่เคยได้สัมผัส

14. ได้รู้จักความยากลำบาก ที่ทำให้เราได้ฝ่าฟัน  ขอบคุณมาก มันทำให้เราได้รู้จักการเอาชนะอุปสรรคจริงๆ

ขอบคุณ... ป๊าม๊าที่อนุญาติให้เราไปค่าย + ช่วยออกตังค์ค่ากล้องตั้งครึ่งนึง + แถมช่วยให้pocket moneyกับเราด้วย +ขอบคุณพี่สาวสุดแสนใจดีที่โทร.ที่เป็นห่วงเราด้วย แม้จะไม่ช่วยออกค่ากล้องก็เถอะ รักน่ะเจ้
ขอบคุณ... พี่ฮาร์ทและพี่ๆทุกคนที่ช่วยจัดแคมป์ภูกระดึงนี้ขึ้นมา ประทับใจจริงๆ
ขอบคุณ... ไอจิ๋วกับตาลที่ชวนเราไปค่ายภูฯกัน
ขอบคุณ... ขอบคุณหมี นิกส์ นา บัว พี่มด และทุกคนที่คอยยื่นมือให้ความช่วยเหลือเราโดยตลอด
ขอบคุณ... ขาตั้งกล้องพี่นิต ทำให้ภาพพระอาทิตย์ขึ้นของเรามันนิ่งขึ้นเยอะ
ขอบคุณ... พี่รุ่ง พี่รัฎฐ์ พี่วิน พี่ตี๋ พี่ฮาร์ท พี่นิก ที่ช่วยให้คำปรึกษาเรื่องกล้อง โดยเฉพาะพี่รัฎฐ์ที่เป็นคนสละเวลาพาไปซื้อ
ขอบคุณ... ต้นไม้ทุกต้น กิ่งไม้ทุกกิ่ง ก้อนหินทุกก้อน ที่ให้เราเหยียบและเดินขึ้นภูฯได้ง่ายขึ้น และขอบคุณ น้ำตกและธารน้ำทุกแห่งที่ทำให้เราสะอาดขึ้นเวลาจมโคลน (ขอบคุณที่ให้เราถ่ายภาพด้วย)
ขอบคุณ... ลูกหาบทุกคนที่ช่วยแบกกระเป๋าขึ้นไป(ไปหนัก 11 โล กลับหนัก 12 โล) ถึงแม้มันจะต้องเสียตังค์ แต่ถ้าเราแบกเอง ขอเรารอข้างล่างคงดีกว่า
ขอบคุณ... เครือข่ายTrue move ที่ทำให้โทร.กลับบ้านได้ ถึงแม้จะไม่ค่อยมีสัญญาณก็เถอะ
ขอบคุณ... ธรรมชาติที่สร้างสิ่งสวยงามมากมายนี้ขึ้นมา

สุดท้าย ขอบคุณผู้อ่านบล็อคของเราทุกคนที่ช่วยอ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ รักน่ะ <---------------- อันนี้ล้อเล่น แต่ขอบคุณจากใจจริงๆ....

อันนี้เอามาให้ดูนิดหน่อย ถ้าอยากดูทั้งหมดก็เข้าไปที่นี่น่ะ http://toffeeworld.multiply.com

edit @ 17 Nov 2007 22:09:13 by Flying_dreamer